τη β της ν
1919 και τον λογον σου τετηρηκασι +7 νυν εγνωκαν, οτι
παντα οσα δεδωκας μοι, παρα σου εστιν. 8 οτι τα
ρηματα α δεδωκας μοι, δεδωκα αυτοις + και αυτοι
ελαβον· και εγνωσαν αληθως οτι παρα σου εξηλθ°·
και επιστευσαν, οτι συ με απεστειλας +9 εγω περι αυ
των ερωτω + ου περι του κοσμου ερωτω, αλλα περι
ων δεδωκας μοι· οτι σοι εισι +10 και τα εμα παν
τα σα εστι· και τα σα εμα, και δεδοξασμε εν αυτοις +
11 και ουκετι ειμι εν τω κοσμω + και ουτοι εν τω κο
σμω εισι + και εγω προς σε ερχομαι + περ αγιε·
τηρησον αυτους εν τω ονοματι σου + ω δεδωκας μοι
ινα ωσιν εν καθως ημεις +12 οτε ημην μετ αυτων
εν τω κοσμω, εγω ετηρουν αυτους, εν τω ονομα
τι σου + ους δεδωκας μοι εφυλαξα· και ουδεις ε
ξ αυτων απωλετο· ει μη ο υιος της απωλειας,
ινα η γραφη πληρωθη +13 νυν δε προς σε ερχομαι +
και ταυτα λαλω εν τω κοσμω· ινα εχωσι την χα
ραν την εμην, πεπληρωμενην εν αυτοις: –
§ + τη β της ν* εκ τ° κατ° ιω: –
27 ειπεν ο κς, τοις εαυτου μαθηταις + μη ταρασ
σεσθω υμων η καρδια· μηδε δειλιατω +28 ηκου
σατε· οτι εγω ειπον υμιν· υπαγω και ερχομαι
προς υμας + ει ηγαπατε με, εχαρητε αν· οτι
ειπον· πορευομαι προς τον πρα· οτι ο πηρ
μου μειζων μου εστι +29 και νυν ειρηκα υμιν, πριν
γενεσθαι· ινα οταν γενηται πιστευσητε +30 ουκετι
πολλα λαλησω μεθ υμων + ερχεται γαρ ο του κοσμȣ
αρχων, και εν εμοι ουκ εχει ουδεν +31 αλλ ινα γνω ο
κοσμος· οτι αγαπω τον πρα και καθως ενετει
λατο μοι ο πηρ, ουτως ποιω + εγειρεσθε αγωμεν εντευθ° +
1 αρχ° εγω ειμι η αμπελος η αληθινη, και ο πηρ μου ο
γεωργος εστι2 παν κλημα εν εμοι μη φερον καρπον
αιρει αυτο και παν το καρπον φερον καθαιρει
αυτο· ινα πλειονα καρπον φερη3 ηδη υμεις
καθαροι εστε δια τον λογον, ον λελαληκα υμιν
4 μεινατε εν εμοι. καγω εν υμιν ανες καθως το κλημα
ου δυναται καρπον φερειν αφ εαυτου· εαν μη
μεινη εν τη αμπελω, ουτως ουδε υμεις εαν μη + εις τ° αγ° θεοδωρ°, S εις λοιπ° μαρ° + εγω ειμι η αμπελ° +